On kogos poznal.. to tak bardzo mnie zabolalo.. ja wiem, ze z tego i tak nic by nie bylo.. tylko przyjazn.. lub az przyjazn.. Jest wspanialym przyjacielem.. Ale boje sie bardzo sie boje ze Go strace.. ze Ona mi Go odbierze nawet jako przyjaciela.. Ciekawa jestem jaka Ona jest.. pewnie jest sliczna dziewczyna inteligentna, mila.. Napewno jest lepsza ode mnie.. Musi miec cos czego ja nie mam..

Teraz gdy o tym mysle to wiem... ze ja potrafie ludzi przyciagac do siebie.. ale nie potrafie ich przy sobie utrzymywac.. nie wiem czemu, ale nie potrafie.. Trudno mi z ta mysla.. Bo co to za sztuka przyciagac do siebie ludzi..? Wystarczy kilka usmiechow.. kilka milych slow.., a cala sztuka jest wlasnie w ich utrzymywaniu przy sobie.. Musze sie tego nauczyc.. nie wiem.. musze to potrafic.. za wszelka cene.. dlaczego mam tracic ludzi przez moje niedociagniecia..? A takich niedociagnac mam bardzo duzo..

Jeszcze mnie boli brzuch.. chce z kims porozmawiac.. chce miec kogos z kim o kazdej porze dnia czy nocy bede mogla porozmawiac... Jak narazie to nie ma takiej osoby.. oczywiscie jest i "On" i

Swejsonek i Marta.. ale jakos to tak dziwnie.. Kocham ich wszytskich... ale nei potrafie tak do konca o wszytskim z nimi rozmawiac..:/ z nikim chyba nei potrafie tak szczerze do konca pogadac.. Nawet wlasna siostra ktora chciala mnie pocieszyc gdy plakalam musiala wszytsko ode mnie wyciagac.. sama nic nie chcialam powiedziec..:/

Boje sie facetow.. boje sie zaufac.. boje sie ze chca tylko jednego.. nie potrafie chyba juz zaufac.. Zawsze trafialam na nieodpowiednich.. Jedym odpowiednim byl Bartusek.. to moja pierwsza milosc? :)